یروز به بابابزرگم گفتم آقا جون چرا این فنچاتو آزاد نمیکنی برن.گناه دارن تو این قفس خسته میشن.

بابا بزرگم ( عشقم) گفت ببین مهسا من اینارو نگه داشتم چون دوسشون دارم. اومدم یچیزی بگم که گفت" اگه آزادشون کنم گربه میخورتشون"

حکایت ما دخترام مثل اون فنچا میمونه. این روزا هر کیو دیدم گفت کاش پسر بودم و بیشتر دلیلشون آزادی پسرا بود.

اما بنظرم خانواده ها اجازه بعضی کارارو بهمون نمیدن چون دوسمون دارن و نمیخوان بعدا پشیمون بشیم.

کاش زودتر به این چیزا رسیده بودم.

پی نوشت: من از همه نظر آزادم ینی انقدر بهم اعتماد دارن که بهم آزادی میدن. شاید اگه جای اونا بودم منم گله میکردم.